Ga naar de inhoud

Braziliaanse Berichten

Hulde in Sabinopolis

  • door

In het kader van het 40-jarige jubileum in Sabinópolis wilden gemeenteraad en burgemeester Nico en Trijnie huldigen en Nico’s naam geven aan een nieuw gezondheidscentrum in de wijk Torra. De gemeentesecretaris plande een plechtige opening, maar vernam vervolgens dat vernoemen alleen toegestaan is na de dood van de persoon! Geen nood; de plechtigheid ging door, het gezondheidscentrum kreeg geen naam, maar op de gedenkplaat werd gegraveerd dat bij de opening Nico en Trijnie van Eijk zijn gehuldigd als voorlopers van de gezondheidszorg in Sabinópolis. (Het zendingswerk had namelijk de eerste gezondheidspost in deze wijk, jaren terug.) Lees verder »Hulde in Sabinopolis

Maria Ermita vraagt de pater om bijbelstudie

  • door

“Toen mijn dochter Núbia tot bekering kwam, was ik heel boos. Ik probeerde haar dwars te zitten en droeg haar allerlei werkjes op, zodat ze niet naar de samenkomsten kon gaan. Toen ze me probeerde vanuit de Bijbel uit te leggen dat ik me moest bekeren, verwarde me dat. Hoe kon het dat mijn dochter zoveel van de Bijbel wist, en ik, als goede Rooms Katholiek, niet? Dat zat me dwars! Daar zou ik wel eens verandering in brengen! Ik besloot de pater te vragen me bijbelstudie te geven. Lees verder »Maria Ermita vraagt de pater om bijbelstudie

Groeiende jeugdgroep in armenwijk

  • door

Al enkele jaren is de gemeente in Sabinópolis in drieën gedeeld, omdat de mensen niet meer in het gebouw pasten. Er is een gemeente in het centrum, een in de armenwijk Boa Vista (‘Het mooie Uitzicht’) en een in de armenwijk de Torra (‘De Koffiebranders’). Alle drie de gebouwen zijn alweer bijna helemaal vol! De gemeenteleden in Boa Vista zijn enorm enthousiast. Op allerlei manieren wordt geprobeerd de niet-gelovigen in de wijk te bereiken. Lees verder »Groeiende jeugdgroep in armenwijk

Kerstkind?

  • door

Niet in een stal, maar in een armoedige, lekkende hut met aarden vloer en bedekt met palmbladeren in het dorp Materlândia, werd een baby geboren. Ze had, net als het Kerstkind, geen wieg. Beide ouders waren alcoholist. Drank is gemakkelijk en goedkoop te verkrijgen, omdat er overal in de omgeving op de boerderijen jenever (pinga of cachaça) wordt gestookt. En échte alcoholisten voelen geen honger, zegt men hier, dus als de nood aan de man komt, werken ze af en toe een dag ergens op het land van een boer. Onder deze omstandigheden werd Denise geboren. Een zwak, ondervoed baby’tje. Niet bestemd om te overleven. Lees verder »Kerstkind?

We waren met dertien kinderen thuis…

  • door

‘…We waren met dertien kinderen thuis, en we sliepen met vijf jongens in één eenpersoonsbed. Twee met de hoofden aan het voeteneind, twee met de hoofden aan het hoofdeind, en in het midden, tussen vier paar benen lag de oudste. Dat was een bevoorrechtte plaats, want daar was het het warmst. We hadden één deken* met z’n vijven, maar het was meer gat dan deken. Lees verder »We waren met dertien kinderen thuis…

Met z’n allen uit!

  • door

Al maanden hadden ze uitgekeken naar hun uitstapje, de weduwen van Sabinópolis. En nu was het dan zo ver! Ze zouden een lang weekend doorbrengen als gasten van de weduwengroep van Belo Horizonte! Zenuwachtig, en in hun mooiste kleren, stapten ze vrijdagmiddag in de bus die ze naar Belo Horizonte zou brengen. De reis was voor enkelen van hen al een grote verrassing; ze waren nog nooit zo ver weg geweest! Na een uur of zes rijden waren ze er en stopte de bus voor het kerkgebouw. Ze werden hartelijk ontvangen door de groep vrouwen en enkele echtparen uit Belo Horizonte, waar ze deze dagen zouden logeren. Er stond heerlijk eten voor hen klaar, en daarna werden ze meegenomen naar hun logeeradres. Lees verder »Met z’n allen uit!

Na drie keer hulp nog steeds een vijand

  • door

In een zondagavondsamenkomst in Sabinópolis vroeg een – voor de meesten – onbekende dame van ruim 60 jaar het woord en vertelde haar verhaal. Ze heet Marina en is de weduwe van Dr. João Silveira. Ze woont in Belo Horizonte, maar komt oorspronkelijk uit een heel bekende familie in Sabinópolis. Ze vertelde dat zij de eerste persoon was die, veertig jaar geleden als jong meisje, naar het huis van Nico en Trijnie kwam om hen welkom te heten in de plaats. Veel mensen waren hier niet gelukkig mee! Lees verder »Na drie keer hulp nog steeds een vijand

Denise Silva Maranhao, maatschappelijk werkster van de EZB vertelt

  • door

“Ik ben in Rio de Janeiro opgegroeid. Mijn ouders waren evangelische christenen, en in mijn kindertijd heb ik de Heer Jezus leren kennen. Met de jeugdgroep en de leiders uit mijn gemeente deed ik mee aan een evangelisatiewerk in een favela (armenwijk). Ik zag al gauw dat naast het brengen van het Evangelie ook daadwerkelijke hulp nodig was voor deze arme en kansloze mensen, en besloot maatschappelijk werk te gaan studeren. Mijn verlangen was om te leren hoe ik de mensen uit armste lagen van de bevolking het beste kon helpen. Gedurende mijn studietijd werd ik lid van de Evangelische Studentenbeweging, die heel actief was in het evangeliseren onder de studenten, en het motiveren van studenten om zich beschikbaar te stellen voor de zending. Ik besloot om Hem te dienen onder arme bevolkingsgroepen in het binnenland, waar bijna geen enkele professional wil werken. Lees verder »Denise Silva Maranhao, maatschappelijk werkster van de EZB vertelt

Tante Júnia, wil jij mijn moeder zijn?

  • door

“Tante Júnia, wil jij mijn moeder zijn?” las ik op het vodje papier dat Maria José (11) in m’n handen drukte. De tranen sprongen in m’n ogen! Het is niet verwonderlijk dat Maria José graag een andere moeder zou willen hebben: haar moeder houdt niet van haar kinderen. Waarschijnlijk heeft er ook nog nooit iemand van háár gehouden. Maria José woont met haar familie, bestaande uit 9 personen, in een hut met slechts één vertrekje: moeder, de man met wie ze sinds kort samenwoont, een alcoholist, en 7 kinderen. Lees verder »Tante Júnia, wil jij mijn moeder zijn?