(verslag van de voorgangers Lúcio en Júnia) Het was een geweldig feest toen tien broeders en zusters uit Rio Vermelho werden gedoopt. De dopelingen waren vijf jongeren, een echtpaar, een weduwe, een ongehuwde moeder en een bejaarde man van 80 jaar. Er werd gelachen en gehuild, er was dankbaarheid en uitbundige vreugde. Lees verder »Doopdienst in Rio Vermelho
Al enkele jaren is de gemeente in Sabinópolis in drieën gedeeld, omdat de mensen niet meer in het gebouw pasten. Er is een gemeente in het centrum, een in de armenwijk Boa Vista (‘Het mooie Uitzicht’) en een in de armenwijk de Torra (‘De Koffiebranders’). Alle drie de gebouwen zijn alweer bijna helemaal vol! De gemeenteleden in Boa Vista zijn enorm enthousiast. Op allerlei manieren wordt geprobeerd de niet-gelovigen in de wijk te bereiken. Lees verder »Groeiende jeugdgroep in armenwijk
Niet in een stal, maar in een armoedige, lekkende hut met aarden vloer en bedekt met palmbladeren in het dorp Materlândia, werd een baby geboren. Ze had, net als het Kerstkind, geen wieg. Beide ouders waren alcoholist. Drank is gemakkelijk en goedkoop te verkrijgen, omdat er overal in de omgeving op de boerderijen jenever (pinga of cachaça) wordt gestookt. En échte alcoholisten voelen geen honger, zegt men hier, dus als de nood aan de man komt, werken ze af en toe een dag ergens op het land van een boer. Onder deze omstandigheden werd Denise geboren. Een zwak, ondervoed baby’tje. Niet bestemd om te overleven. Lees verder »Kerstkind?
Al maanden hadden ze uitgekeken naar hun uitstapje, de weduwen van Sabinópolis. En nu was het dan zo ver! Ze zouden een lang weekend doorbrengen als gasten van de weduwengroep van Belo Horizonte! Zenuwachtig, en in hun mooiste kleren, stapten ze vrijdagmiddag in de bus die ze naar Belo Horizonte zou brengen. De reis was voor enkelen van hen al een grote verrassing; ze waren nog nooit zo ver weg geweest! Na een uur of zes rijden waren ze er en stopte de bus voor het kerkgebouw. Ze werden hartelijk ontvangen door de groep vrouwen en enkele echtparen uit Belo Horizonte, waar ze deze dagen zouden logeren. Er stond heerlijk eten voor hen klaar, en daarna werden ze meegenomen naar hun logeeradres. Lees verder »Met z’n allen uit!
‘…We waren met dertien kinderen thuis, en we sliepen met vijf jongens in één eenpersoonsbed. Twee met de hoofden aan het voeteneind, twee met de hoofden aan het hoofdeind, en in het midden, tussen vier paar benen lag de oudste. Dat was een bevoorrechtte plaats, want daar was het het warmst. We hadden één deken* met z’n vijven, maar het was meer gat dan deken. Lees verder »We waren met dertien kinderen thuis…
The problems of the population have changed. Before it was the extreme poverty, now there are more urgent problems. These are drug abuse, criminality and teenage pregnancies. Used drugs (mostly out in the open) are marijuana, crack and cocaine. What is being done about it? Nothing. The people, who should be doing something about it, are on it themselves. There is no official data about it, but the leaders of the work guess that approximately 60% of the youth (and a part of the adults) use drugs. Lees verder »Changed problems
Na een generatie zendingswerk is het beeld van Sabinópolis en regio enigszins veranderd. Extreme armoede is er nog steeds, maar in mindere mate. Op dit moment zijn er enkele initiatieven van de overheid (plaatselijk en landelijk) om de kinderarbeid uit te roeien en arme gezinnen sociaal-economisch op een hoger peil te brengen, en eveneens te garanderen dat de kinderen een schoolopleiding volgen. Eis van de regering is dat iedere burgerlijke gemeente een commissie maatschappelijk werk heeft, die deze sociale projecten uitvoert. Lees verder »Het nieuwe gezicht van Sabinópolis
In een zondagavondsamenkomst in Sabinópolis vroeg een – voor de meesten – onbekende dame van ruim 60 jaar het woord en vertelde haar verhaal. Ze heet Marina en is de weduwe van Dr. João Silveira. Ze woont in Belo Horizonte, maar komt oorspronkelijk uit een heel bekende familie in Sabinópolis. Ze vertelde dat zij de eerste persoon was die, veertig jaar geleden als jong meisje, naar het huis van Nico en Trijnie kwam om hen welkom te heten in de plaats. Veel mensen waren hier niet gelukkig mee! Lees verder »Na drie keer hulp nog steeds een vijand
“Ik ben in Rio de Janeiro opgegroeid. Mijn ouders waren evangelische christenen, en in mijn kindertijd heb ik de Heer Jezus leren kennen. Met de jeugdgroep en de leiders uit mijn gemeente deed ik mee aan een evangelisatiewerk in een favela (armenwijk). Ik zag al gauw dat naast het brengen van het Evangelie ook daadwerkelijke hulp nodig was voor deze arme en kansloze mensen, en besloot maatschappelijk werk te gaan studeren. Mijn verlangen was om te leren hoe ik de mensen uit armste lagen van de bevolking het beste kon helpen. Gedurende mijn studietijd werd ik lid van de Evangelische Studentenbeweging, die heel actief was in het evangeliseren onder de studenten, en het motiveren van studenten om zich beschikbaar te stellen voor de zending. Ik besloot om Hem te dienen onder arme bevolkingsgroepen in het binnenland, waar bijna geen enkele professional wil werken. Lees verder »Denise Silva Maranhao, maatschappelijk werkster van de EZB vertelt
De problematiek van de bevolking is veranderd. Was het voorheen de extreme armoede, nu zijn er méér schrijnende problemen waarover we ons samen met de leiders en voorgangers buigen. Bijvoorbeeld: drugsgebruik, criminaliteit en tienerzwangerschappen. De drugs die (veelal openlijk) worden gebruikt zijn marihuana, crack en cocaïne. Er zijn geen officiële gegevens bekend, maar de leiders van het werk schatten dat 60% van de jeugd (en een deel van de volwassen bevolking!) drugs gebruikt. Lees verder »Veranderde problematiek