Families

“Ik ben in Rio de Janeiro opgegroeid. Mijn ouders waren evangelische christenen, en in mijn kindertijd heb ik de Heer Jezus leren kennen. Met de jeugdgroep en de leiders uit mijn gemeente deed ik mee aan een evangelisatiewerk in een favela (armenwijk). Ik zag al gauw dat naast het brengen van het Evangelie ook daadwerkelijke hulp nodig was voor deze arme en kansloze mensen, en besloot maatschappelijk werk te gaan studeren. Mijn verlangen was om te leren hoe ik de mensen uit armste lagen van de bevolking het beste kon helpen. Gedurende mijn studietijd werd ik lid van de Evangelische Studentenbeweging, die heel actief was in het evangeliseren onder de studenten, en het motiveren van studenten om zich beschikbaar te stellen voor de zending. Ik besloot om Hem te dienen onder arme bevolkingsgroepen in het binnenland, waar bijna geen enkele professional wil werken. Lees verder »Denise Silva Maranhao, maatschappelijk werkster van de EZB vertelt

Lees verder »Getuigenissen

“Ik ben geboren in een arm gezin op het platteland in Cismarias (6 uur loopafstand van Sabinópolis). Toen ik klein was, was er zelfs geen weg naar toe. In dit afgelegen buurtschapje was iedereen familie van elkaar. Er was geen school en geen kerk. Iedereen was analfabeet, en niemand kende Jezus. Mijn vader werkte op het land. We waren met tien kinderen, waarvan er nog zeven leven. Op een dag kwam een van de bewoners in Sabinópolis, en hoorde over Jezus. Hij bekeerde zich en kwam terug naar Cismarias met de boodschap van verlossing. Het zendingswerk legde een (zand)weg aan, en br. Nico kwam ook bij ons het Evangelie brengen. We hadden geen gelukkig gezin. Mijn oudste broers hebben nog meegemaakt dat mijn vader alcoholist was, en dat ze hem vaak moesten zoeken als hij ergens buiten z’n roes uit lag te slapen. Vaak dreigde hij weg te gaan. Tot het Evangelie in Cismarias kwam, en hij en mijn moeder tot bekering kwamen. Hij heeft nooit meer gedronken. Br. Noé kwam als voorganger in Cismarias wonen, er kwam een kerk en een school (4 leerjaren) van de zending, en alles veranderde. Wat was ik blij dat er een school in Cismarias kwam! Voor die tijd moest ik iedere dag 2 uur lopen om op school te komen. Lees verder »De levensgeschiedenis van Daluz, studente op de bijbelschool

Lees verder »Het volk…

“We komen net van het conferentiecentrum, waar we een gezinsdag hadden voor gezinnen uit de projecten; de tuinders, de gezinnen die kinderen hebben in semi-internaten, jeugdcentra, wijkcentra etc. Er waren ongeveer 800 aanwezigen. De opening werd gedaan door Denise (maatschappelijk werkster) en Hermogenes, haar man, die oudste is in de gemeente van Sabinópolis. Lees verder »Nog zoveel gezinnen…

Lid van onze gemeente in Belo Horizonte is oma Rosa Campos, die 102 jaar is! Iedere zondag is ze in de samenkomst! Toen het gezin, zo’n 30 jaar terug tot bekering kwam, waren alle zeven dochters van de Camposfamilie spiritist, en zoals ze zelf zeggen ‘van het zware soort’. Een voor een kwamen ze tot bekering. Eerst Ester, die nu 76 jaar is. Ze vertelde aan al haar familieleden over de Heer en haar verlossing uit het spiritisme. Vervolgens kwamen de dochters: Conceição, Terezinha en Eunice. En toen was het een poosje stil. Lees verder »Familie Campos: tragedie en geluk

Gean Matozinho is 6 jaar en zit in de eerste klas van de zendingsschool in Cismarias. Om er te komen loopt hij 5 km! Hij heeft 6 broertjes en zusjes, waarvan de oudste 12 jaar is. Zijn moeder is Maria Jose da Cruz (31). Ze woont samen met Celio (29). Door middel van de zendingsschool kwam het gezin in aanraking met het Evangelie. Maria Jose kwam naar de gemeente, bekeerde zich, en kreeg een ander leven. Maar omdat ze een ongehuwde moeder was, stond ze alleen voor de (op)voeding van haar 7 kinderen, en daarnaast is in Cismarias geen werk! Lees verder »Zomaar een jongetje…

Nildo en Elisabete Braga zijn ons voorgangersechtpaar in Materlandia, een plaats met circa 4700 inwoners, 35 km van Sabinopolis. Het dorp leeft van de landbouw; er woont een kleine groep boeren, de “rijken” (echter niet zo rijk meer) maar de meeste mensen zijn arm en werken op het land. Er wordt veel suikerriet verbouwd, dat op de boerderijen wordt verwerkt tot een goedkope jenever. 80% van de bewoners is alcoholist. Er is een schrijnende armoede en grote werkloosheid in het dorp. Het minimumsalaris in onze streek is zo’n 100 euro per maand, maar veel mensen verdienen dat niet. De bevolking is overwegend rooms-katholiek, vermengd met spiritisme. Lees verder »Even voorstellen: het echtpaar Braga

Adriana komt uit een gezin met 7 kinderen. Ze woont in een gehucht 3 uur lopen van het dorp Materlandia. Er is geen goede weg, laat staan een bus naar dit buurtschap. Toen ze 18 jaar was, ging Adriana werken als hulp in de huishouding bij een gelovig gezin. Ze vertelden haar van de Heer, en Adriana dronk de woorden in! Ze nam de Heer Jezus aan, en werd een radicale gelovige. Natuurlijk vertelde Adriana ook thuis van de Heer Jezus. Haar liefste wens was dat haar familie tot Christus zou komen!

foto: Adriana vertelt haar levensverhaal aan Nico en Trijnie Lees verder »Gods wonderlijke weg met Adriana

“Ik heet Maria Luzinete Rodrigues, ik ben 36 jaar en ik werk al sinds 1995 in het semi-internaat van Rio Vermelho. Ik ben niet getrouwd, en heb drie kinderen die dagelijks naar het semi-internaat gaan: Gustavo, Ota¡vio en Ane Caroline. Het semi-internaat is een grote zegen voor mijn geweest. We hebben een geweldig team, dat met veel liefde en toewijding de kinderen verzorgt. Lees verder »Na 9 jaar bekeerd!