Ronald’s column

  • door

Het mag (g)een naam hebben

Opeens realiseerde ik me dat toen Adam de opdracht van God ontving om alle dieren een naam te geven, hij heel wat op zijn bordje kreeg? Waar in de wereld begin je met het bedenken van een heel nieuw woord om iets te omschrijven?! Ja, voor ons is het makkelijk: “aap” klinkt al grappig terwijl “giraf” op de één of andere manier iets langgerekts heeft, maar die woorden moest híj toen nog bedenken.
Noem me gerust een nerd, maar ik moet gewoon even in Adams “schoenen” stappen, dus kijk ik steels naar Sienna die zo lui als een varken voor mijn voeten op de grond ligt. Het is een grappig beest, zo gezond als een vis! De verkoper vertelde ons dat er zowel een cocker als een poedel in zit, dus dat was een koopje, want ik betaalde uiteindelijk maar voor één hond! Met onweer heeft ze niets, bij de eerste donderslagen gaat ze er als een haas vandoor, want hoewel ze graag stoer doet is ze eigenlijk zo bang als een wezel. Bezoekers worden altijd uitbundig begroet, iets té uitbundig naar onze smaak… We blijven proberen om haar op dit punt te trainen, maar ja, zoals een oud spreekwoord zegt: “een vos verliest wel zijn haren, maar nooit zijn streken…”
En zoals Adam elk dier noemde, zo bleef het ook heten, voor altijd!
Vriend, vriendin, hoe heb jij deze dag genoemd toen je vanmorgen opstond? “Probleem” of “Oplossing”? “Onmogelijk” of “Uitdaging”? Maak er iets moois van!