Sommige verhalen beginnen al in de kindertijd. Dat geldt zeker voor Naomi.
Toen ze vier maanden oud was, kwam Naomi naar de kinderopvang van de EZB in Sabinópolis. Daar hoorde ze voor het eerst over Gods liefde. Tot haar elfde bleef ze in de opvang. Daarna mocht ze naar het jeugdcentrum. Ze leerde er allerlei praktische vaardigheden, ontdekte haar talenten en groeide in haar geloof. Op haar achttiende gaf ze haar leven aan Christus.
Naomi ontving in haar jeugd veel liefde en zorg. Gaandeweg groeide bij haar het verlangen om iets terug te geven van wat ze zelf had ontvangen. Inmiddels werkt ze al tien jaar op de financiële afdeling van de zending. Ook binnen de kerk zet ze zich al jarenlang in, onder andere in de jeugdgroep en de aanbiddingsdiensten.
Naomi trouwde met Marcelo en werd moeder van Talles en Manuella. Daarmee kreeg haar verhaal een nieuw hoofdstuk: ook haar eigen kinderen kwamen terecht op de plek die haar eigen jeugd zo sterk had gevormd.
Talles ging tot vorig jaar naar de peutergroep. Voor Manuella is de opvang nog altijd een belangrijke plek. Zij heeft vanaf jonge leeftijd te maken met gezondheidsproblemen en ontwikkelt zich anders dan andere kinderen. Haar ouders wachten nog steeds op duidelijke antwoorden en passende behandeling.
Juist daarom is de persoonlijke aandacht die Manuella krijgt zo waardevol. Met spel, activiteiten en individuele begeleiding wordt ze gestimuleerd in haar ontwikkeling, afgestemd op wat zij nodig heeft. Voor het gezin, dat zich niet alle benodigde specialistische hulp kan veroorloven, maakt dat een groot verschil.
Naomi is dankbaar dat ze haar werk mag doen op een plek die al zo lang onderdeel is van haar leven. Haar baan geeft haar bovendien de mogelijkheid om Manuella naar onderzoeken en afspraken te begeleiden en thuis voor haar te zorgen wanneer dat nodig is.
Voor Naomi is haar werk dan ook veel meer dan een baan. Het is de kans om iets terug te geven van alles wat ze ooit zelf ontvangen heeft.
Haar verhaal laat zien hoe een klein zaadje, jaren geleden geplant, vrucht kan blijven dragen. Het meisje dat als baby werd verwelkomd, groeide op, leerde Christus kennen, werd moeder en zet zich nu zelf in voor kinderen.
Zo wordt Gods liefde van generatie op generatie doorgegeven.
‘Voed een kind op in de weg die het moet gaan, en ook als het oud is, zal het daarvan niet afwijken.’ Spreuken 22:6
* De namen in dit verhaal zijn fictief.
