Pasen is een van de belangrijkste christelijke feestdagen. Het herinnert ons aan Jezus’ offer aan het kruis, waarmee Hij vergeving, verlossing en eeuwig leven aan de mensheid bracht. De kerk in Guanhães staat elk jaar drie dagen lang stil bij Pasen, om zowel het offer als de opstanding te gedenken.
Op Goede Vrijdag spraken de voorgangers Daniel en Eliene over Jezus’ lijden in Getsemane: de geseling die Jezus’ huid openscheurde, de zware tocht met het kruis op Zijn schouders, de doornenkroon, de onbeschrijflijke pijn toen Zijn lichaam aan het kruis werd gespijkerd, de doodsstrijd en ten slotte Zijn sterven.
Op stille zaterdag stonden we stil bij Gods stilte in ons leven – de momenten waarop het lijkt alsof Hij ons in de steek heeft gelaten. Een van de passages in de overdenking ging over Jezus’ noodkreet: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?’ In Jezus’ zwaarste strijd zweeg de Vader. Toch bleef Hij op de troon zitten, vervulde Hij Zijn plan en verzoende Hij ons met Zichzelf door Zijn Zoon. De conclusie van de overdenking was troostrijk: God zwijgt misschien soms, maar Hij blijft werken en ons leven leiden. Zijn stilte is slechts een tijd van wachten. We eindigden de avond met een vurig gebed voor hen die kilheid ervoeren in hun geloof, die zich ver van God verwijderd voelden of dachten dat Hij hen niet meer hoorde. Het was een emotionele avond.
De Paaszondag begon feestelijk met de kinderen, die zongen en dansten op het lied ‘Jezus leeft’. Voorganger Phillipe preekte vervolgens over het ‘3D-visioen’ van Jesaja, gebaseerd op Jesaja 6:1-5. Hij legde uit dat Jesaja drie kanten op keek:
Hij keek omhoog en zag de Heer. Wij zouden dezelfde ervaring moeten hebben: God zien en dat het grootste doel van ons leven maken. Hem volledig kennen en al het andere als verlies beschouwen, zoals Paulus dat omschreef.
Hij keek naar binnen en zag zichzelf (‘Wee mij…’). Dit daagt ons uit onszelf te erkennen als zondaars; een situatie die alleen kan veranderen door een werkelijke ontmoeting met Christus, waarbij God onze maatstaf wordt.
Hij keek om zich heen en zag de mensen. Dit herinnert ons eraan dat we bewogen moeten zijn met de levensstijl van mensen die ver van Christus verwijderd leven, en mogen bidden voor hun herstel.
Tijdens deze dienst mochten we ook vieren dat drie mensen werden gedoopt. Zij kozen ervoor om voortaan geleid te worden door de liefde en genade van de Heer. Het was een moment van grote vreugde en een tastbare uitstorting van Gods liefde.
Moge de boodschap van Pasen levend blijven in onze harten en zo geloof, hoop en liefde in ieders leven vernieuwen. Laten we nooit het grootste geschenk vergeten dat we hebben ontvangen: Jezus Christus, die onder ons leeft!
